1101-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намозни қисқартириш
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَنَّ حَفْصَ بْنَ عَاصِمٍ، حَدَّثَهُ قَالَ سَافَرَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالَ صَحِبْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ أَرَهُ يُسَبِّحُ فِي السَّفَرِ، وَقَالَ اللَّهُ جَلَّ ذِكْرُهُ {لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ}.
Яҳё ибн Сулаймон бизга айтди: Ибн Ваҳб менга айтди: Умар ибн Муҳаммад менга айтди, Ҳафс ибн Осим унга айтди: У деди: Ибн Умар розияллаҳу анҳума сафар қилди ва деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ҳамроҳ бўлдим, у зотни сафарда (нафл) намоз ўқиганини кўрмадим. Аллаҳ — Унинг зикри улуғдир — : «Сизларга Расулуллаҳда гўзал намуна бордир» деди.