1102-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намозни қисқартириш
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عِيسَى بْنِ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ، سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ صَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ لاَ يَزِيدُ فِي السَّفَرِ عَلَى رَكْعَتَيْنِ، وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ كَذَلِكَ ـ رضى الله عنهم.
Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Исо ибн Ҳафс ибн Осимдан: Отам менга айтди, у Ибн Умарни шундай деганини эшитди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ҳамроҳ бўлдим, у зот сафарда икки ракатдан ортиқ қилмас эдилар. Абу Бакр, Умар ва Усмон розияллаҳу анҳум ҳам шундай (қилдилар).