أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، عَنْ مَالِكٍ، وَيُونُسَ، وَعَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، أَخْبَرَهُمْ عَنْ عَبَّادِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ، يَقُولُ سَكَبْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ تَوَضَّأَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَمْ يَذْكُرْ مَالِكٌ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ .
Бизга Сулаймон ибн Довуд, ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилганда мен эшитиб турардим, лафз уники — Ибн Ваҳбдан, у Молик, Юнус ва Амр ибнул-Ҳорисдан (хабар бердики), Ибн Шиҳоб уларга Аббод ибн Зиёддан, у Урва ибнул-Муғирадан хабар берди, у отасининг шундай деганини эшитди: Мен Табук ғазотида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) таҳорат қилганларида (сувни) қуйдим, У зот икки махси (хуфф) устига масҳ қилдилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Молик Урва ибнул-Муғирани зикр қилмади.