أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ، قَالَ انْطَلَقَ بِهِ أَبُوهُ يَحْمِلُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ اشْهَدْ أَنِّي قَدْ نَحَلْتُ النُّعْمَانَ مِنْ مَالِي كَذَا وَكَذَا . قَالَ " كُلَّ بَنِيكَ نَحَلْتَ مِثْلَ الَّذِي نَحَلْتَ النُّعْمَانَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулмалик ибн Абиш-Шавориб хабар берди, у деди: бизга Язид — у Ибн Зурайъ бўлади — ривоят қилди, у деди: бизга Довуд ривоят қилди, аш-Шаъбийдан, у Нуъмон (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Отам мени кўтариб Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига олиб борди ва: «Мен Нуъмонга молимдан ана шунчасини ҳадя қилганимга шоҳид бўл,» деди. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳамма ўғилларингга Нуъмонга ҳадя қилганинг каби ҳадя қилдингми?» дедилар.»