أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حِبَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ بَشِيرًا، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ نَحَلْتُ النُّعْمَانَ نِحْلَةً . قَالَ " أَعْطَيْتَ لإِخْوَتِهِ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَارْدُدْهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим хабар берди, у деди: бизга Ҳиббон ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ривоят қилди, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан (ривоят қилишича), Башир Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб: «Эй Аллаҳнинг Набийси, мен Нуъмонга бир ҳадя қилдим,» деди. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унинг ака-укаларига ҳам бердингми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «Ундай бўлса, уни қайтариб ол,» дедилар.