أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ - عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ بَشِيرٍ، أَنَّهُ نَحَلَ ابْنَهُ غُلاَمًا فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَرَادَ أَنْ يُشْهِدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَهُ مِثْلَ ذَا " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَارْدُدْهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Маъмар хабар берди, у деди: бизга Абу Омир ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Саъддан — яъни Ибн Иброҳимдан — у Урвадан, у Баширдан (ривоят қилишича), у ўғлига бир қулни ҳадя қилди ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шоҳид қилдирмоқчи бўлди. Шунда у (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳамма болаларингга шунга ўхшаш ҳадя қилдингми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «Ундай бўлса, уни қайтариб ол,» дедилар.