أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ فِطْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُسْلِمُ بْنُ صُبَيْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ، يَقُولُ ذَهَبَ بِي أَبِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُشْهِدُهُ عَلَى شَىْءٍ أَعْطَانِيهِ فَقَالَ " أَلَكَ وَلَدٌ غَيْرُهُ " . قَالَ نَعَمْ . وَصَفَّ بِيَدِهِ بِكَفِّهِ أَجْمَعَ كَذَا أَلاَ سَوَّيْتَ بَيْنَهُمْ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар берди, Яҳёдан, у Фитрдан, у деди: менга Муслим ибн Субайҳ ривоят қилди, у деди: мен Нуъмон ибн Башир (розияллаҳу анҳу)ни шундай деётганини эшитдим: «Отам мени Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига, менга берган бир нарсасига шоҳид қилдириш учун олиб борди. Шунда у (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сенинг ундан бошқа фарзандинг борми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У қўлининг кафти билан ана шундай (баробар) ишора қилиб: «Уларнинг орасини баробар қилсанг бўлмасмиди?» (дедилар).»