أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ، قَالَ سَأَلَتْ أُمِّي أَبِي بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ فَوَهَبَهَا لِي فَقَالَتْ لاَ أَرْضَى حَتَّى أُشْهِدَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ فَأَخَذَ أَبِي بِيَدِي وَأَنَا غُلاَمٌ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمَّ هَذَا ابْنَةَ رَوَاحَةَ طَلَبَتْ مِنِّي بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ وَقَدْ أَعْجَبَهَا أَنْ أُشْهِدَكَ عَلَى ذَلِكَ . قَالَ " يَا بَشِيرُ أَلَكَ ابْنٌ غَيْرُ هَذَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَوَهَبْتَ لَهُ مِثْلَ مَا وَهَبْتَ لِهَذَا " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَلاَ تُشْهِدْنِي إِذًا فَإِنِّي لاَ أَشْهَدُ عَلَى جَوْرٍ " .
Бизга Абу Довуд хабар берди, у деди: бизга Яъло ривоят қилди, у деди: бизга Абу Ҳайён ривоят қилди, аш-Шаъбийдан, у Нуъмон (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Онам отамдан бир ҳадя сўради, у эса уни менга ҳадя қилди. Шунда (онам): «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шоҳид қилдирмагунча рози бўлмайман,» деди. Отам мени — мен ҳали бола эдим — қўлимдан ушлаб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келди ва: «Эй Аллаҳнинг Расули, бу (боланинг) онаси, Равоҳа қизи, мендан бир ҳадя талаб қилди ва сизни бунга шоҳид қилдиришимни хоҳлади,» деди. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Башир, бундан бошқа ўғлинг борми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Унга ҳадя қилганинг каби унга (бошқасига) ҳам ҳадя қилдингми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «Ундай бўлса, мени шоҳид қилдирма, чунки мен зулмга (жоврга) шоҳид бўлмайман,» дедилар.»