أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا حِبَّانُ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ فِطْرٍ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ صُبَيْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ، يَقُولُ وَهُوَ يَخْطُبُ انْطَلَقَ بِي أَبِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُشْهِدُهُ عَلَى عَطِيَّةٍ أَعْطَانِيهَا فَقَالَ " هَلْ لَكَ بَنُونَ سِوَاهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " سَوِّ بَيْنَهُمْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим хабар бериб деди: бизга Ҳиббон хабар бериб деди: бизга Абдуллаҳ хабар бериб, у Фитрдан, у Муслим ибн Субайдан (ривоят қилдики), у деди: Нуъмон (розияллаҳу анҳу) хутба қилаётганида шундай деганини эшитдим: «Отам мени Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига олиб борди, менга берган бир ҳадясига (совғасига) У Зотни гувоҳ қилмоқчи эди. Шунда У: «Бундан бошқа ўғилларинг борми?» дедилар. (Отам): «Ҳа,» деди. У: «(Ҳадя беришда) улар орасини тенг қил,» дедилар.»