حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ كَتَبَ أَهْلُ الْكُوفَةِ إِلَى ابْنِ الزُّبَيْرِ فِي الْجَدِّ. فَقَالَ أَمَّا الَّذِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا مِنْ هَذِهِ الأُمَّةِ خَلِيلاً لاَتَّخَذْتُهُ ". أَنْزَلَهُ أَبًا يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ.
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди, Ҳаммод ибн Зайд бизга хабар берди, Айюбдан, Абдуллаҳ ибн Абу Мулайкадан, у деди: Куфа аҳли Ибнуз-Зубайрга жадд (бобонин меросдаги улуши) ҳақида (хат) ёзди. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтган кишига келсак — ‹Агар мен бу умматдан бир халил тутувчи бўлганимда, албатта уни тутар эдим› (дегани) — уни (Абу Бакрни) ота ўрнида (жадд масаласида) қўйди», яъни Абу Бакрни (назарда тутди).