Саҳиҳул Бухорий — 7256-ҳадис

Ёлғиз хабар · Ишончли бир кишининг хабарини қабул қилиш

7256-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ёлғиз хабар

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ وَكَانَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ إِذَا غَابَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَشَهِدْتُهُ أَتَيْتُهُ بِمَا يَكُونُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِذَا غِبْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَشَهِدَ أَتَانِي بِمَا يَكُونُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Умар (розияллаҳу анҳу) айтди: Ансордан бир киши (бор эди) — у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ғойиб бўлса ва мен ҳозир бўлсам, мен унга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (бўлган нарсани) етказар эдим; мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ғойиб бўлсам ва у ҳозир бўлса, у менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (бўлган нарсани) етказар эди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 3199-ҳадисҲаж китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳадий жўнатарди, мен унинг қиладаларини қўлларим билан эшардим, сўнг у ҳалол (эҳромсиз) киши четланмайдиган бирор нарсадан четланмасди.

Саҳиҳул Бухорий, 3658-ҳадисСаҳобалар китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтган кишига келсак — ‹Агар мен бу умматдан бир халил тутувчи бўлганимда, албатта уни тутар эдим› (дегани) — уни (Абу Бакрни) ота ўрнида (жадд масаласида) қўйди

Саҳиҳул Бухорий, 6778-ҳадисҲудуд китоби

"Мен бировга ҳад ижро қилиб, у ўлса, кўнглимда (хавотир) топмасдим — фақат ароқ соҳибидан бошқа: агар у ўлса, мен унинг (диясини) тўлардим, чунки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга (аниқ миқдорни)…

Саҳиҳул Бухорий, 7244-ҳадисТилаклар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Агар ҳижрат бўлмаганида, мен ансордан бир киши бўлар эдим. Агар одамлар бир водийдан (йўлдан), ансорлар (бошқа) бир водийдан — ёки: бир тоғ йўлидан — юрса, мен ансор…

Саҳиҳи Муслим, 1146-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқир, мен унинг рўпарасида — мен ҳайзли (бўлган) ҳолда — (бўлар) эдим; баъзан у сажда қилганида унинг кийими менга тегар эди.

Саҳиҳи Муслим, 2830-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — эҳром боғламасдан олдин — ўзим қодир бўлган энг яхши (атир) билан атир суртар эдим, кейин у эҳром боғлар эди.