باب التَّشْدِيدِ فِي ذَلِكَ
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لَوْ أَدْرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا أَحْدَثَ النِّسَاءُ لَمَنَعَهُنَّ الْمَسْجِدَ كَمَا مُنِعَهُ نِسَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ . قَالَ يَحْيَى فَقُلْتُ لِعَمْرَةَ أَمُنِعَهُ نِسَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَالَتْ نَعَمْ .
Бизга Қаънабий Моликдан, у Яҳё ибн Саъиддан, у Амра бинти Абдурраҳмондан ривоят қилди: У унга хабар бердики, Набийнинг (соллаллаҳу алайҳи васаллам) завжаси Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: Агар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёллар пайдо қилган нарсаларни (янгиликларни) кўрганида, Исроил ўғилларининг аёллари (масжиддан) ман қилингани каби, уларни ҳам масжиддан ман қилган бўлар эди. Яҳё деди: Мен Амрага: Исроил ўғилларининг аёллари (масжиддан) ман қилинганмиди, дедим. У: Ҳа, деди.
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَاصِمٍ، حَدَّثَهُمْ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مُوَرِّقٍ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " صَلاَةُ الْمَرْأَةِ فِي بَيْتِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلاَتِهَا فِي حُجْرَتِهَا وَصَلاَتُهَا فِي مَخْدَعِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلاَتِهَا فِي بَيْتِهَا " .
Бизга ибн Мусанно ривоят қилди, Амр ибн Осим уларга ривоят қилди: Деди: Бизга Ҳаммом Қатодадан, у Муварриқдан, у Абу Аҳвасдан, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу), у Набийдан (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ривоят қилди. У деди: «Аёлнинг ўз уйидаги намози унинг ҳужрасидаги намозидан афзалроқдир, унинг махфий хонасидаги (хилватдаги) намози унинг уйидаги намозидан афзалроқдир.»
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَرَكْنَا هَذَا الْبَابَ لِلنِّسَاءِ " . قَالَ نَافِعٌ فَلَمْ يَدْخُلْ مِنْهُ ابْنُ عُمَرَ حَتَّى مَاتَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ وَهَذَا أَصَحُّ .
Бизга Абу Маъмар ривоят қилди, бизга Абдулворис ривоят қилди, бизга Айюб Нофеъдан, у ибн Умардан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Қанийди биз бу эшикни аёллар учун қолдирсак.» Нофеъ деди: Шундан кейин ибн Умар то вафот этгунча ундан кирмади. Абу Довуд деди: Уни Исмоил ибн Иброҳим Айюбдан, у Нофеъдан ривоят қилиб деди: Умар деди, деди, бу ишончлироқдир.