حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَاصِمٍ، حَدَّثَهُمْ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مُوَرِّقٍ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " صَلاَةُ الْمَرْأَةِ فِي بَيْتِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلاَتِهَا فِي حُجْرَتِهَا وَصَلاَتُهَا فِي مَخْدَعِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلاَتِهَا فِي بَيْتِهَا " .
Бизга ибн Мусанно ривоят қилди, Амр ибн Осим уларга ривоят қилди: Деди: Бизга Ҳаммом Қатодадан, у Муварриқдан, у Абу Аҳвасдан, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу), у Набийдан (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ривоят қилди. У деди: «Аёлнинг ўз уйидаги намози унинг ҳужрасидаги намозидан афзалроқдир, унинг махфий хонасидаги (хилватдаги) намози унинг уйидаги намозидан афзалроқдир.»