حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَرَكْنَا هَذَا الْبَابَ لِلنِّسَاءِ " . قَالَ نَافِعٌ فَلَمْ يَدْخُلْ مِنْهُ ابْنُ عُمَرَ حَتَّى مَاتَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ وَهَذَا أَصَحُّ .
Бизга Абу Маъмар ривоят қилди, бизга Абдулворис ривоят қилди, бизга Айюб Нофеъдан, у ибн Умардан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Қанийди биз бу эшикни аёллар учун қолдирсак.» Нофеъ деди: Шундан кейин ибн Умар то вафот этгунча ундан кирмади. Абу Довуд деди: Уни Исмоил ибн Иброҳим Айюбдан, у Нофеъдан ривоят қилиб деди: Умар деди, деди, бу ишончлироқдир.