حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَنْفَقَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ طَعَامِ بَيْتِهَا غَيْرَ مُفْسِدَةٍ فَلَهَا أَجْرُهَا، وَلِلزَّوْجِ بِمَا اكْتَسَبَ، وَلِلْخَازِنِ مِثْلُ ذَلِكَ ".
Яҳё ибн Яҳё бизга айтди: Жарир бизга хабар берди, Мансурдан, у Шақиқдан, у Масруқдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Аёл ўз уйининг таомидан — бузувчи бўлмаган ҳолда — инфоқ қилса, унга ўз ажри бор, эрига ҳам у касб қилган нарсаси (сабабли), (таомни) сақловчига ҳам шунга ўхшаш (бор)» дедилар.