حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَنْفَقَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ بَيْتِ زَوْجِهَا غَيْرَ مُفْسِدَةٍ كَانَ لَهَا أَجْرُهَا وَلَهُ مِثْلُهُ بِمَا اكْتَسَبَ وَلَهَا بِمَا أَنْفَقَتْ وَلِلْخَازِنِ مِثْلُ ذَلِكَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْتَقِصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئًا " .
Оиша айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аёл эрининг уйидан — бузғунчилик қилмаган ҳолда — инфоқ қилса, унга ўз ажри бор; эрига касб қилгани учун шу мисли (ажр); аёлга инфоқ қилгани учун (ажри); хазинадорга ҳам шу каби — уларнинг ажрларидан ҳеч нарса камаймаган ҳолда» деди.