حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " إِذَا تَصَدَّقَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ بَيْتِ زَوْجِهَا كَانَ لَهَا بِهِ أَجْرٌ وَلِلزَّوْجِ مِثْلُ ذَلِكَ وَلِلْخَازِنِ مِثْلُ ذَلِكَ وَلاَ يَنْقُصُ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ مِنْ أَجْرِ صَاحِبِهِ شَيْئًا لَهُ بِمَا كَسَبَ وَلَهَا بِمَا أَنْفَقَتْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Амр ибн Муррадан (ривоят қилдики), у деди: мен Абу Воилнинг Оишадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилиб айтганини эшитдимки, у киши шундай дедилар: «Аёл киши эрига уйидан садақа қилса, унга шу сабабдан ажр бўлади, эрига ҳам худди шундай (ажр) бўлади, хазинабонга (сақловчига) ҳам худди шундай (ажр) бўлади. Улардан ҳар бири ўзгасининг ажридан ҳеч нарса камайтирмайди: эрга ўзи касб қилгани учун, аёлга эса ўзи сарфлагани учундир.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.