حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا الْمُؤَمَّلُ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَعْطَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ بَيْتِ زَوْجِهَا بِطِيبِ نَفْسٍ غَيْرَ مُفْسِدَةٍ كَانَ لَهَا مِثْلُ أَجْرِهِ لَهَا مَا نَوَتْ حَسَنًا وَلِلْخَازِنِ مِثْلُ ذَلِكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ وَعَمْرُو بْنُ مُرَّةَ لاَ يَذْكُرُ فِي حَدِيثِهِ عَنْ مَسْرُوقٍ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга ал-Муъаммал ривоят қилди, у Суфёндан, у Мансурдан, у Абу Воилдан, у Масруқдан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дедилар: «Аёл киши эрига уйидан кўнгли тўқ (рози) ҳолда, бузғунчилик қилмасдан берса, унга унинг (эрининг) ажрига ўхшаш ажр бўлади, ният қилган яхшилиги уники, хазинабонга ҳам худди шундай (ажр) бўлади.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу (ҳадис) Амр ибн Мурранинг Абу Воилдан ривоятидан саҳиҳроқдир. Амр ибн Мурра ўз ҳадисида Масруқни зикр қилмайди.