Бизга Сулаймон ибн Абдурраҳмон ад-Димашқий ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Ҳамза ривоят қилди, менга ибн Абу Марям ривоят қилдики, ал-Қосим ибн Мухаймира унга хабар берди, Абу Марям ал-Аздий унга хабар бериб деди: Мен Муовиянинг олдига кирдим. У: «Бизни сен билан нима хурсанд қилди (не яхши келдингиз), эй Абу Фалон?» деди — бу араблар айтадиган сўздир. Мен: «Бир ҳадис эшитганман, уни сенга хабар бераман. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганини эшитганман» дедим: «Кимга Аллаҳ азза ва жалла мусулмонлар ишидан бирор нарсани тайинласаю, у уларнинг ҳожати, эҳтиёжи ва фақирлигидан (эшигини беркитиб) тўсилса, Аллаҳ ундан унинг ҳожати, эҳтиёжи ва фақирлигидан тўсилади.» (Ровий) деди: Шунда у (Муовия) бир кишини одамларнинг ҳожатлари устига тайинлади.
Бизга Салама ибн Шабиб ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Ҳаммом ибн Мунаббиҳдан ривоят қилди. У деди: Бу — бизга Абу Ҳурайра ривоят қилган нарсадир. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мен сизларга бирор нарсани бермайман ва ундан сизларни ман ҳам қилмайман. Мен фақат (Аллаҳ) буюрган жойга қўядиган хазинабонман, холос.»
Бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Салама Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Муҳаммад ибн Амр ибн Атодан, у Молик ибн Авс ибн ал-Ҳадасондан ривоят қилди. У деди: Умар ибн ал-Хаттоб бир куни файъни (ғанимат молини) зикр қилиб деди: «Мен бу файъга сизлардан ҳақлироқ эмасман ва биздан ҳеч ким унга бировдан ҳақлироқ эмас, фақат биз Аллаҳ азза ва жалланинг Китобидаги ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг тақсимидаги мавқеларимизга кўра (ҳақлимиз): киши ва унинг (Исломдаги) қадами (собиқлиги), киши ва унинг синови (жиҳоди), киши ва унинг оиласи, киши ва унинг эҳтиёжи (эътиборга олинади).»