Охирзамонда улуш олишнинг макруҳлиги

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي الْحَوَارِيِّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ مُطَيْرٍ، - شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ وَادِي الْقُرَى - قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي مُطَيْرٌ أَنَّهُ خَرَجَ حَاجًّا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالسُّوَيْدَاءِ إِذَا أَنَا بِرَجُلٍ قَدْ جَاءَ كَأَنَّهُ يَطْلُبُ دَوَاءً وَحُضُضًا فَقَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَهُوَ يَعِظُ النَّاسَ وَيَأْمُرُهُمْ وَيَنْهَاهُمْ فَقَالَ ‏ "‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ خُذُوا الْعَطَاءَ مَا كَانَ عَطَاءً فَإِذَا تَجَاحَفَتْ قُرَيْشٌ عَلَى الْمُلْكِ وَكَانَ عَنْ دِينِ أَحَدِكُمْ فَدَعُوهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ مُطَيْرٍ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Абул-Ҳаворий ривоят қилди, бизга Сулайм ибн Мутайр — Водил-Қуро аҳлидан бўлган бир шайх — ривоят қилди. У деди: Менга отам Мутайр ривоят қилдики, у ҳаж қилиш учун чиқди, токи Сувайдога етганда, мен бир киши билан бирга эдим — гўё у дори ва даво (ҳузуз) излаётгандек эди. У деди: Менга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Видолашув ҳажида эшитган киши хабар берди — у одамларга ваъз қилиб, уларга буюриб, қайтариб турарди. Сўнг у деди: «Эй одамлар! Ато (улуш) ато бўлиб турганда, уни олинг. Қурайш мулк (ҳокимият) учун бир-бирини суриб (талашиб), у (ато) сизлардан бирортангизнинг дийнига (сотиб олиш эвазига) боғлиқ бўлиб қолса, уни тарк этинг.» Абу Довуд деди: Уни ибн ал-Муборак Муҳаммад ибн Ясордан, у Сулайм ибн Мутайрдан ривоят қилди.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ مُطَيْرٍ، - مِنْ أَهْلِ وَادِي الْقُرَى - عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلاً، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَأَمَرَ النَّاسَ وَنَهَاهُمْ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِذَا تَجَاحَفَتْ قُرَيْشٌ عَلَى الْمُلْكِ فِيمَا بَيْنَهَا وَعَادَ الْعَطَاءُ أَوْ كَانَ رُشًا فَدَعُوهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقِيلَ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا ذُو الزَّوَائِدِ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Бизга Ҳишом ибн Аммор ривоят қилди, бизга Сулайм ибн Мутайр — Водил-Қуро аҳлидан — отасидан ривоят қилди, у (отаси) унга ривоят қилиб деди: Мен бир кишини шундай деганини эшитдим: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Видолашув ҳажида эшитдим, у одамларга буюриб, қайтариб турди, сўнг деди: «Эй Аллаҳ, етказдимми?» Улар: «Эй Аллаҳ, ҳа (етказдинг)» дедилар. Сўнг у деди: «Қурайш ўзаро мулк (ҳокимият) учун бир-бирини суриб (талашиб) қолса ва ато (улуш) (ҳақсиз) қайтиб (ўзгариб) кетса ёки пора бўлиб қолса, уни тарк этинг.» Сўнг: «Бу ким?» дейилди. Улар: «Бу — Зуз-Завоид, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобасидир» дедилар.