حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي الْحَوَارِيِّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ مُطَيْرٍ، - شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ وَادِي الْقُرَى - قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي مُطَيْرٌ أَنَّهُ خَرَجَ حَاجًّا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالسُّوَيْدَاءِ إِذَا أَنَا بِرَجُلٍ قَدْ جَاءَ كَأَنَّهُ يَطْلُبُ دَوَاءً وَحُضُضًا فَقَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَهُوَ يَعِظُ النَّاسَ وَيَأْمُرُهُمْ وَيَنْهَاهُمْ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ خُذُوا الْعَطَاءَ مَا كَانَ عَطَاءً فَإِذَا تَجَاحَفَتْ قُرَيْشٌ عَلَى الْمُلْكِ وَكَانَ عَنْ دِينِ أَحَدِكُمْ فَدَعُوهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ مُطَيْرٍ .
Бизга Аҳмад ибн Абул-Ҳаворий ривоят қилди, бизга Сулайм ибн Мутайр — Водил-Қуро аҳлидан бўлган бир шайх — ривоят қилди. У деди: Менга отам Мутайр ривоят қилдики, у ҳаж қилиш учун чиқди, токи Сувайдога етганда, мен бир киши билан бирга эдим — гўё у дори ва даво (ҳузуз) излаётгандек эди. У деди: Менга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Видолашув ҳажида эшитган киши хабар берди — у одамларга ваъз қилиб, уларга буюриб, қайтариб турарди. Сўнг у деди: «Эй одамлар! Ато (улуш) ато бўлиб турганда, уни олинг. Қурайш мулк (ҳокимият) учун бир-бирини суриб (талашиб), у (ато) сизлардан бирортангизнинг дийнига (сотиб олиш эвазига) боғлиқ бўлиб қолса, уни тарк этинг.» Абу Довуд деди: Уни ибн ал-Муборак Муҳаммад ибн Ясордан, у Сулайм ибн Мутайрдан ривоят қилди.