حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْكَرِيمِ - حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ عَقِيلِ بْنِ مُنَبِّهٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَهْبٍ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا عَنْ شَأْنِ، ثَقِيفٍ إِذْ بَايَعَتْ قَالَ اشْتَرَطَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ صَدَقَةَ عَلَيْهَا وَلاَ جِهَادَ وَأَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ يَقُولُ " سَيَتَصَدَّقُونَ وَيُجَاهِدُونَ إِذَا أَسْلَمُوا " .
Бизга Ҳасан ибн Саббоҳ ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни ибн Абдулкарим — ривоят қилди, менга Иброҳим — яъни ибн Ақил ибн Мунаббиҳ — отасидан, у Ваҳбдан ривоят қилди. У айтди: Мен Жобирдан Сақиф ҳақида — улар байъат қилган пайтда — сўрадим. У: «Улар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ўзларига садақа ҳам, жиҳод ҳам йўқ бўлишини шарт қилдилар. Ва у (Жобир) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундан кейин: ‹Исломни қабул қилсалар, садақа берадилар ва жиҳод қиладилар› деяётганини эшитди» деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ سُوَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ مَنْجُوفٍ - حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ، أَنَّ وَفْدَ، ثَقِيفٍ لَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْزَلَهُمُ الْمَسْجِدَ لِيَكُونَ أَرَقَّ لِقُلُوبِهِمْ فَاشْتَرَطُوا عَلَيْهِ أَنْ لاَ يُحْشَرُوا وَلاَ يُعْشَرُوا وَلاَ يُجَبُّوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَكُمْ أَنْ لاَ تُحْشَرُوا وَلاَ تُعْشَرُوا وَلاَ خَيْرَ فِي دِينٍ لَيْسَ فِيهِ رُكُوعٌ " .
Бизга Аҳмад ибн Али ибн Сувайд — яъни ибн Манжуф — ривоят қилди, бизга Абу Довуд Ҳаммод ибн Саламадан, у Ҳумайддан, у Ҳасандан, у Усмон ибн Абул Осдан ривоят қилди: Сақиф вакиллари Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келганларида, у уларнинг қалби юмшоқроқ бўлиши учун уларни масжидга жойлаштирди. Улар унга: ўзлари тўпланмаслиги (жангга сафарбар қилинмаслиги), ушрга тортилмаслиги ва намозга (рукуъга) мажбурланмаслиги шарти қўйдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизларга тўпланмаслик ва ушрга тортилмаслик бор, бироқ рукуъи бўлмаган динда ҳеч қандай яхшилик йўқ» дедилар.