حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْكَرِيمِ - حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ عَقِيلِ بْنِ مُنَبِّهٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَهْبٍ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا عَنْ شَأْنِ، ثَقِيفٍ إِذْ بَايَعَتْ قَالَ اشْتَرَطَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ صَدَقَةَ عَلَيْهَا وَلاَ جِهَادَ وَأَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ يَقُولُ " سَيَتَصَدَّقُونَ وَيُجَاهِدُونَ إِذَا أَسْلَمُوا " .
Бизга Ҳасан ибн Саббоҳ ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни ибн Абдулкарим — ривоят қилди, менга Иброҳим — яъни ибн Ақил ибн Мунаббиҳ — отасидан, у Ваҳбдан ривоят қилди. У айтди: Мен Жобирдан Сақиф ҳақида — улар байъат қилган пайтда — сўрадим. У: «Улар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ўзларига садақа ҳам, жиҳод ҳам йўқ бўлишини шарт қилдилар. Ва у (Жобир) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундан кейин: ‹Исломни қабул қилсалар, садақа берадилар ва жиҳод қиладилар› деяётганини эшитди» деди.