Бизга Зайд ибн Ахзам Абу Толиб ривоят қилди, бизга Абу Осим Абдулворис ибн Саъиддан, у Ҳусайн ал-Муъаллимдан, у Абдуллаҳ ибн Бурайдадан, у отасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «Кимни биз бирор ишга (лавозимга) тайинласак ва унга (белгиланган) ризқ тайинлаб берсак, ундан кейин у (қўшимча) олган нарса ғулул (хиёнат)дир.»
Бизга Абул-Валид ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Лайс Букайр ибн Абдуллаҳ ибн ал-Ашажждан, у Буср ибн Саъиддан, у ибн ас-Сўидийдан ривоят қилди. У деди: Умар мени садақа (йиғиш) устига ишга тайинлади. Мен тугатганимда, у менга иш ҳақи (умола) беришни амр қилди. Мен: «Мен фақат Аллаҳ учун ишладим» дедим. У: «Сенга берилган нарсани ол! Чунки мен ҳам Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида ишлаган эдим, у эса менга иш ҳақи берган эди» деди.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَرْوَانَ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا الْمُعَافَى، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ شَدَّادٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ كَانَ لَنَا عَامِلاً فَلْيَكْتَسِبْ زَوْجَةً فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ خَادِمٌ فَلْيَكْتَسِبْ خَادِمًا فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَسْكَنٌ فَلْيَكْتَسِبْ مَسْكَنًا " . قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أُخْبِرْتُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ اتَّخَذَ غَيْرَ ذَلِكَ فَهُوَ غَالٌّ أَوْ سَارِقٌ " .
Бизга Мусо ибн Марвон ар-Раққий ривоят қилди, бизга ал-Муъофо ривоят қилди, бизга ал-Авзўий ал-Ҳорис ибн Язиддан, у Жубайр ибн Нуфайрдан, у ал-Муставрид ибн Шаддоддан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганини эшитдим: «Ким бизга амал қилувчи (ишчи) бўлса, у (мол-давлатдан) хотин орттирсин; агар унинг хизматкори бўлмаса, хизматкор орттирсин; агар унинг маскани бўлмаса, маскан орттирсин.» (Ровий) деди: Абу Бакр деди: Менга хабар берилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ким бундан бошқасини олса, у ғолл (хиёнаткор) ёки ўғридир.»