حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَرْوِيهِ قَالَ مَنْ تَبِعَ جَنَازَةً فَصَلَّى عَلَيْهَا فَلَهُ قِيرَاطٌ وَمَنْ تَبِعَهَا حَتَّى يُفْرَغَ مِنْهَا فَلَهُ قِيرَاطَانِ أَصْغَرُهُمَا مِثْلُ أُحُدٍ أَوْ أَحَدُهُمَا مِثْلُ أُحُدٍ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Сумаййдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб, уни марфуъ қилиб, у айтди: Ким жанозага эргашиб, унга жаноза ўқиса, унга бир қирот (савоб) бор; ким унга кўмилгунига қадар эргашса, унга икки қирот бор. Уларнинг кичиги Уҳуд (тоғи) мисли — ёки бирортаси Уҳуд мисли — келади.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حُسَيْنٍ الْهَرَوِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، حَدَّثَنِي أَبُو صَخْرٍ، - وَهُوَ حُمَيْدُ بْنُ زِيَادٍ - أَنَّ يَزِيدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُسَيْطٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ دَاوُدَ بْنَ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِذْ طَلَعَ خَبَّابٌ صَاحِبُ الْمَقْصُورَةِ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أَلاَ تَسْمَعُ مَا يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ إِنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ خَرَجَ مَعَ جَنَازَةٍ مِنْ بَيْتِهَا وَصَلَّى عَلَيْهَا " . فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ سُفْيَانَ فَأَرْسَلَ ابْنُ عُمَرَ إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ صَدَقَ أَبُو هُرَيْرَةَ .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ва Абдурраҳмон ибн Ҳусайн ал-Ҳаравий ривоят қилдилар, улар иккаласи айтди: Бизга ал-Муқриъ ривоят қилди, бизга Ҳайва ривоят қилди, менга Абу Сахр — у Ҳумайд ибн Зиёд — ривоят қилдики, унга Язид ибн Абдуллаҳ ибн Қусайт ривоят қилди, унга Довуд ибн Омир ибн Саъд ибн Абу Ваққос отасидан ривоят қилиб, у Ибн Умар ибн ал-Хаттобнинг ҳузурида эди. Шу пайт Мақсуранинг соҳиби Хаббоб чиқиб келди ва: «Эй Абдуллаҳ ибн Умар, Абу Ҳурайранинг сўзларини эшитмайсанми? У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Ким жаноза билан унинг уйидан чиқиб, унга жаноза ўқиса...›, деганларини эшитганини айтади», деди. Сўнг у Суфён ҳадисининг маъносини зикр қилди. Шунда Ибн Умар Оишага (киши) юборди, Оиша: «Абу Ҳурайра рост айтибди», деди.
حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ شُجَاعٍ السَّكُونِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو صَخْرٍ، عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَمُوتُ فَيَقُومُ عَلَى جَنَازَتِهِ أَرْبَعُونَ رَجُلاً لاَ يُشْرِكُونَ بِاللَّهِ شَيْئًا إِلاَّ شُفِّعُوا فِيهِ " .
Бизга ал-Валид ибн Шужў ас-Сакуний ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Абу Сахр хабар берди, у Шарик ибн Абдуллаҳ ибн Абу Намирдан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб, у айтди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Қайси бир мусулмон вафот этиб, унинг жанозасига Аллаҳга ҳеч нарсани шерик қилмайдиган қирқ киши туриб (жаноза ўқиса), албатта унинг ҳақида уларнинг шафоати қабул қилинади», деганларини эшитдим.