حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ شُجَاعٍ السَّكُونِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو صَخْرٍ، عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَمُوتُ فَيَقُومُ عَلَى جَنَازَتِهِ أَرْبَعُونَ رَجُلاً لاَ يُشْرِكُونَ بِاللَّهِ شَيْئًا إِلاَّ شُفِّعُوا فِيهِ " .
Бизга ал-Валид ибн Шужў ас-Сакуний ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Абу Сахр хабар берди, у Шарик ибн Абдуллаҳ ибн Абу Намирдан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб, у айтди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Қайси бир мусулмон вафот этиб, унинг жанозасига Аллаҳга ҳеч нарсани шерик қилмайдиган қирқ киши туриб (жаноза ўқиса), албатта унинг ҳақида уларнинг шафоати қабул қилинади», деганларини эшитдим.