أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، - رَضِيعٌ لِعَائِشَةَ رضى الله عنها - عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَمُوتُ أَحَدٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَيُصَلِّي عَلَيْهِ أُمَّةٌ مِنَ النَّاسِ فَيَبْلُغُوا أَنْ يَكُونُوا مِائَةً فَيَشْفَعُوا إِلاَّ شُفِّعُوا فِيهِ " .
Бизга Амр ибн Зуроро хабар бериб, деди: бизга Исмоил, Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)нинг эмизган (биродари) Абдуллаҳ ибн Язиддан, у Оишадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди, у (Набий) дедилар: «Мусулмонлардан бирор киши вафот этиб, унга одамлардан юзтага етадиган бир жамоа намоз ўқиб, унга шафоат қилсалар, албатта унинг ҳақида уларнинг шафоати қабул қилинади,» дедилар.