حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَرْوِيهِ قَالَ مَنْ تَبِعَ جَنَازَةً فَصَلَّى عَلَيْهَا فَلَهُ قِيرَاطٌ وَمَنْ تَبِعَهَا حَتَّى يُفْرَغَ مِنْهَا فَلَهُ قِيرَاطَانِ أَصْغَرُهُمَا مِثْلُ أُحُدٍ أَوْ أَحَدُهُمَا مِثْلُ أُحُدٍ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Сумаййдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб, уни марфуъ қилиб, у айтди: Ким жанозага эргашиб, унга жаноза ўқиса, унга бир қирот (савоб) бор; ким унга кўмилгунига қадар эргашса, унга икки қирот бор. Уларнинг кичиги Уҳуд (тоғи) мисли — ёки бирортаси Уҳуд мисли — келади.