حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، : أَنَّ أَخَوَيْنِ، مِنَ الأَنْصَارِ كَانَ بَيْنَهُمَا مِيرَاثٌ فَسَأَلَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ الْقِسْمَةَ فَقَالَ : إِنْ عُدْتَ تَسْأَلُنِي عَنِ الْقِسْمَةِ فَكُلُّ مَالٍ لِي فِي رِتَاجِ الْكَعْبَةِ . فَقَالَ لَهُ عُمَرُ : إِنَّ الْكَعْبَةَ غَنِيَّةٌ عَنْ مَالِكَ، كَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ وَكَلِّمْ أَخَاكَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ : " لاَ يَمِينَ عَلَيْكَ، وَلاَ نَذْرَ فِي مَعْصِيَةِ الرَّبِّ وَفِي قَطِيعَةِ الرَّحِمِ وَفِيمَا لاَ تَمْلِكُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Минҳол ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурай ривоят қилди, бизга Ҳабиб ал-Муаллим Амр ибн Шуайбдан, у Саид ибн Мусайябдан ривоят қилдики, Ансорлардан икки ака-ука ўртасида бир мерос бор эди. Улардан бири ўртоғидан (мулкни) бўлиб беришни сўради. У эса: Агар яна мендан бўлишни сўрасанг, менинг барча мол-мулким Каъба эшигида (Каъбага вақф) бўлсин, деди. Шунда унга Умар: Албатта Каъба сенинг молингдан бой. Қасамингга каффорат бер ва аканг билан гаплаш. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Сенга қасам (важиб) йўқ, Роббга осий бўлишда, қариндошликни узишда ва сен эга бўлмаган нарсада назр йўқ» деганини эшитдим, деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ : " لاَ نَذْرَ إِلاَّ فِيمَا يُبْتَغَى بِهِ وَجْهُ اللَّهِ، وَلاَ يَمِينَ فِي قَطِيعَةِ رَحِمٍ " .
Бизга Аҳмад ибн Абда аз-Заббий ривоят қилди, бизга Муғира ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, менга отам Абдурраҳмон Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Назр фақат у билан Аллаҳнинг юзи кўзланган нарсадагина (жоиз), қариндошликни узишда қасам (вожиб) йўқ» деди.
حَدَّثَنَا الْمُنْذِرُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الأَخْنَسِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " لاَ نَذْرَ وَلاَ يَمِينَ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ وَلاَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلاَ فِي قَطِيعَةِ رَحِمٍ، وَمَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَدَعْهَا وَلْيَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ، فَإِنَّ تَرْكَهَا كَفَّارَتُهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : الأَحَادِيثُ كُلُّهَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم : " وَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ " . إِلاَّ فِيمَا لاَ يُعْبَأُ بِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قُلْتُ لأَحْمَدَ : رَوَى يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ : تَرَكَهُ بَعْدَ ذَلِكَ وَكَانَ أَهْلاً لِذَلِكَ، قَالَ أَحْمَدُ : أَحَادِيثُهُ مَنَاكِيرُ وَأَبُوهُ لاَ يُعْرَفُ .
Бизга Мунзир ибн Валид ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Бакр ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Ахнас Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Одам боласи эга бўлмаган нарсада, Аллаҳга осий бўлишда ва қариндошликни узишда назр ҳам, қасам ҳам йўқ. Ким бирор нарса устига қасам ичиб, сўнг ундан ўзгасини ундан яхшироқ деб кўрса, уни (қасамини) тарк қилсин ва яхшироқ бўлган нарсани қилсин, чунки уни тарк қилиш — унинг каффоратидир» деди. Абу Довуд айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан келган ҳадисларнинг ҳаммасида: «Ва қасамига каффорат берсин» (дейилган) — бордан келмаган (эътиборга олинмайдиган) нарсадан бошқасида. Абу Довуд айтди: Мен Аҳмадга: Яҳё ибн Саид Яҳё ибн Убайдуллаҳдан ривоят қилди, дедим. У: Кейин уни (ривоят қилишни) тарк қилди ва у бунга лойиқ эди, деди. Аҳмад: Унинг ҳадислари мункар, отаси эса номаълум, деди.