حَدَّثَنَا الْمُنْذِرُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الأَخْنَسِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " لاَ نَذْرَ وَلاَ يَمِينَ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ وَلاَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلاَ فِي قَطِيعَةِ رَحِمٍ، وَمَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَدَعْهَا وَلْيَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ، فَإِنَّ تَرْكَهَا كَفَّارَتُهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : الأَحَادِيثُ كُلُّهَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم : " وَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ " . إِلاَّ فِيمَا لاَ يُعْبَأُ بِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قُلْتُ لأَحْمَدَ : رَوَى يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ : تَرَكَهُ بَعْدَ ذَلِكَ وَكَانَ أَهْلاً لِذَلِكَ، قَالَ أَحْمَدُ : أَحَادِيثُهُ مَنَاكِيرُ وَأَبُوهُ لاَ يُعْرَفُ .
Бизга Мунзир ибн Валид ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Бакр ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Ахнас Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Одам боласи эга бўлмаган нарсада, Аллаҳга осий бўлишда ва қариндошликни узишда назр ҳам, қасам ҳам йўқ. Ким бирор нарса устига қасам ичиб, сўнг ундан ўзгасини ундан яхшироқ деб кўрса, уни (қасамини) тарк қилсин ва яхшироқ бўлган нарсани қилсин, чунки уни тарк қилиш — унинг каффоратидир» деди. Абу Довуд айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан келган ҳадисларнинг ҳаммасида: «Ва қасамига каффорат берсин» (дейилган) — бордан келмаган (эътиборга олинмайдиган) нарсадан бошқасида. Абу Довуд айтди: Мен Аҳмадга: Яҳё ибн Саид Яҳё ибн Убайдуллаҳдан ривоят қилди, дедим. У: Кейин уни (ривоят қилишни) тарк қилди ва у бунга лойиқ эди, деди. Аҳмад: Унинг ҳадислари мункар, отаси эса номаълум, деди.