باب فِي قَضَاءِ النَّذْرِ عَنِ الْمَيِّتِ
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، : أَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ، اسْتَفْتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ : إِنَّ أُمِّي مَاتَتْ وَعَلَيْهَا نَذْرٌ لَمْ تَقْضِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْضِهِ عَنْهَا " .
Бизга ал-Қаънабий ривоят қилиб деди: Мен Моликка ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Абдуллаҳ ибн Аббосдан ўқиб бердимки: Саъд ибн Убода Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан фатво сўради ва деди: «Онам, зиммасида адо қилмаган назри бор ҳолида вафот этди.» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Уни унинг ўрнига адо қил.»
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، : أَنَّ امْرَأَةً، رَكِبَتِ الْبَحْرَ فَنَذَرَتْ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ أَنْ تَصُومَ شَهْرًا، فَنَجَّاهَا اللَّهُ فَلَمْ تَصُمْ حَتَّى مَاتَتْ، فَجَاءَتِ ابْنَتُهَا أَوْ أُخْتُهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا أَنْ تَصُومَ عَنْهَا .
Бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, бизга Ҳушайм Абу Бишрдан, у Саид ибн Жубайрдан, у ибн Аббосдан хабар бердики: Бир аёл денгизга (кемага) минди ва назр қилдики, агар Аллаҳ уни қутқарса, бир ой рўза тутади. Аллаҳ уни қутқарди, лекин у вафот этгунича рўза тутмади. Унинг қизи ёки синглиси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди. У эса унинг ўрнига рўза тутишни буюрди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَطَاءٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، بُرَيْدَةَ : أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ : كُنْتُ تَصَدَّقْتُ عَلَى أُمِّي بِوَلِيدَةٍ، وَإِنَّهَا مَاتَتْ وَتَرَكَتْ تِلْكَ الْوَلِيدَةَ . قَالَ : " قَدْ وَجَبَ أَجْرُكِ، وَرَجَعَتْ إِلَيْكِ فِي الْمِيرَاثِ " . قَالَتْ : وَإِنَّهَا مَاتَتْ وَعَلَيْهَا صَوْمُ شَهْرٍ . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ عَمْرٍو .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ато Абдуллаҳ ибн Бурайдадан, у отаси Бурайдадан ривоят қилдики: Бир аёл Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди ва деди: «Мен онамга бир чўри садақа қилган эдим, у эса ўша чўрини қолдириб вафот этди.» У деди: «Сенинг ажринг вожиб бўлди, ва у мерос йўли билан сенга қайтди.» У деди: «У бир ой рўза зиммасида бўлган ҳолда вафот этди.» Сўнг Амрнинг ҳадисига ўхшашини зикр қилди.