حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَعْتَقَ سِتَّةَ أَعْبُدٍ عِنْدَ مَوْتِهِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ قَوْلاً شَدِيدًا ثُمَّ دَعَاهُمْ فَجَزَّأَهُمْ ثَلاَثَةَ أَجْزَاءٍ فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Абу ал-Муҳаллабдан, у Имрон ибн Ҳусайндан ривоят қилдики: Бир киши ўлими пайтида олти қулни озод қилди, ундан бошқа моли йўқ эди. Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етди, шунда у (киши) ҳақида қаттиқ сўз айтдилар. Сўнг уларни чақириб, уларни уч бўлакка бўлдилар ва ўрталарида қуръа ташладилар; иккитасини озод қилдилар ва тўрттасини қул ҳолида қолдирдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُخْتَارِ - حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ وَلَمْ يَقُلْ فَقَالَ لَهُ قَوْلاً شَدِيدًا .
Бизга Абу Комил ривоят қилди, бизга Абдулазиз, яъни ибн ал-Мухтор, ривоят қилди, бизга Холид Абу Қилобадан, ўз исноди ва маъноси билан ривоят қилди, лекин «у (киши) ҳақида қаттиқ сўз айтдилар» (сўзини) айтмади.
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - هُوَ الطَّحَّانُ - عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي زَيْدٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ بِمَعْنَاهُ وَقَالَ - يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - " لَوْ شَهِدْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُدْفَنَ لَمْ يُدْفَنْ فِي مَقَابِرِ الْمُسْلِمِينَ " .
Бизга Ваҳб ибн Бақийя ривоят қилди, бизга Холид ибн Абдуллаҳ — у Таҳҳондир — Холиддан, у Абу Қилобадан, у Абу Зайддан ривоят қилдики, Ансорлардан бир киши ҳақида шу маънода, ва у — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — деди: «Агар мен уни кўмишдан олдин гувоҳ бўлганимда эди, у мусулмонлар қабристонига кўмилмас эди.»
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَتِيقٍ، وَأَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَعْتَقَ سِتَّةَ أَعْبُدٍ عِنْدَ مَوْتِهِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд, Яҳё ибн Атиқдан ва Айюбдан, улар Муҳаммад ибн Сийрийндан, у Имрон ибн Ҳусайндан ривоят қилдики, бир киши ўлими олдидан олтита қулни озод қилди ва ундан бошқа моли йўқ эди. Бу хабар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етди. У улар ўртасида қуръа (чек) ташлади, иккитасини озод қилди ва тўрттасини қул ҳолида қолдирди.