حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَعْتَقَ سِتَّةَ أَعْبُدٍ عِنْدَ مَوْتِهِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ قَوْلاً شَدِيدًا ثُمَّ دَعَاهُمْ فَجَزَّأَهُمْ ثَلاَثَةَ أَجْزَاءٍ فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Айюбдан, у Абу Қилобадан, у Абу ал-Муҳаллабдан, у Имрон ибн Ҳусайндан ривоят қилдики: Бир киши ўлими пайтида олти қулни озод қилди, ундан бошқа моли йўқ эди. Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етди, шунда у (киши) ҳақида қаттиқ сўз айтдилар. Сўнг уларни чақириб, уларни уч бўлакка бўлдилар ва ўрталарида қуръа ташладилар; иккитасини озод қилдилар ва тўрттасини қул ҳолида қолдирдилар.