حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ، وَحَوْلَ الْكَعْبَةِ ثَلاَثُمِائَةٍ وَسِتُّونَ نُصُبًا فَجَعَلَ يَطْعَنُهَا بِعُودٍ فِي يَدِهِ وَجَعَلَ يَقُولُ {جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ} الآيَةَ.
Бизга Али ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, бизга Ибн Абу Нажиҳ ривоят қилди, у Мужоҳиддан, у Абу Маъмардан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккага кирди, Каъба атрофида уч юз олтмиш бут (санам) бор эди. У қўлидаги бир таёқ билан уларни турта бошлади ва: «Ҳақ келди, ботил йўқ бўлди» — оятини айтай бошлади.