Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Ҳушайм Абдулмалик ибн Абу Сулаймондан, у Ато ва Исмоил ибн Абу Холиддан, у Салама ибн Куҳайлдан, у Атодан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилдики: Бир киши ўз ғуломини мудаббар қилиб (ўлимидан кейин озод бўладиган қилиб) озод қилди, ундан бошқа моли йўқ эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам буюриб, у (ғулом) етти юз ёки тўққиз юз (дирҳам)га сотилди.
Бизга Жаъфар ибн Мусофир ривоят қилди, бизга Бишр ибн Бакр ривоят қилди, бизга ал-Авзоий хабар берди, менга Ато ибн Абу Рабоҳ ривоят қилди, менга Жобир ибн Абдуллаҳ шуни ривоят қилди ва зиёда қилди ва — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — дедилар: «Сен унинг баҳосига ҳақлироқсан, Аллаҳ эса ундан бениёздир».
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Айюб Абу аз-Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилдики: Ансорлардан Абу Мазкур деб аталадиган бир киши Яъқуб деб аталадиган ўз ғуломини мудаббар қилиб (ўлимидан кейин озод бўладиган қилиб) озод қилди, ундан бошқа моли йўқ эди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни чақириб: «Уни ким сотиб олади?» дедилар. Уни Нуайм ибн Абдуллаҳ ибн ан-Наҳҳом саккиз юз дирҳамга сотиб олди ва уни (пулни) унга топширди. Сўнг (Расулуллаҳ): «Қачон бирортангиз фақир бўлса, ўзидан бошласин; агар (мол)да ортиқча бўлса, оиласига; агар яна ортиқча бўлса, қариндошига» — ёки «маҳрам қариндошига» дедилар — «агар яна ортиқча бўлса, мана бунга ва мана бунга (сарфласин)» дедилар.