حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ مُطَرِّفٍ أَبُو سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي رَوَّادٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَلْبَسُ النِّعَالَ السِّبْتِيَّةَ وَيُصَفِّرُ لِحْيَتَهُ بِالْوَرْسِ وَالزَّعْفَرَانِ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَفْعَلُ ذَلِكَ .
Бизга Абдурраҳим ибн Мутарриф Абу Суфён ривоят қилди, бизга Амр ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга ибн Абу Раввод ривоят қилди, Нофедан, у ибн Умардан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сибтий (ошланган теридан) наълин кияр, соқолларини варс ва заъфарон билан сариқ қилар эдилар, ва ибн Умар ҳам буни қилар эди.
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Талҳа ривоят қилди, Ҳумайд ибн Ваҳбдан, у ибн Товусдан, у Товусдан, у ибн Аббосдан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдидан ҳино билан бўяган бир киши ўтди, шунда у зот: «Бу нақадар яхши!» дедилар. Сўнг ҳино ва катам билан бўяган бошқаси ўтди, у зот: «Бу ундан ҳам яхшироқ» дедилар. Сўнг сариқ билан бўяган бошқаси ўтди, у зот: «Бу ҳаммасидан ҳам яхшироқ» дедилар.