4210-ҳадисСунани Абу Довуд · Соч тараш китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ مُطَرِّفٍ أَبُو سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي رَوَّادٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَلْبَسُ النِّعَالَ السِّبْتِيَّةَ وَيُصَفِّرُ لِحْيَتَهُ بِالْوَرْسِ وَالزَّعْفَرَانِ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَفْعَلُ ذَلِكَ .
Бизга Абдурраҳим ибн Мутарриф Абу Суфён ривоят қилди, бизга Амр ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга ибн Абу Раввод ривоят қилди, Нофедан, у ибн Умардан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сибтий (ошланган теридан) наълин кияр, соқолларини варс ва заъфарон билан сариқ қилар эдилар, ва ибн Умар ҳам буни қилар эди.