Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, бизга Собит ибн Умора хабар берди, менга Ғунайм ибн Қайс Абу Мусодан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У дедилар: «Аёл атир суртиниб, ҳидини сезсинлар деб одамлар олдидан ўтса, у анақа ва манақадир». У (рави) қаттиқ сўз айтди.
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён Осим ибн Убайдуллаҳдан, у Абу Руҳмнинг озод қилинган қули Убайдуллаҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Уни бир аёл учратди, ундан таралаётган атир ҳиди сезилди ва этагидан чангдек (атир) кўтариларди. У деди: «Эй Жабборнинг чўриси, масжиддан келяпсанми?». У деди: «Ҳа». У деди: «Ва у учун атир суртиндингми?». У деди: «Ҳа». У деди: «Мен севимлим Абул Қосим соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитганман: ‹Бу масжид учун атир суртинган аёлнинг намози, у қайтиб жанобат ғуслидек ғусл қилмагунча, қабул қилинмайди›». Абу Довуд деди: ‹Иъсор› — чанг демакдир.
Бизга ан-Нуфайлий ва Саъид ибн Мансур ривоят қилдилар, иккови дедилар: бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад Абу Алқама ривоят қилди. У деди: менга Язид ибн Хусайфа Буср ибн Саъиддан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Қайси аёл тутатқи (хушбўй) тутатиб (суртиб) олса, биз билан хуфтон (намозида) қатнашмасин». Ибн Нуфайл: «хуфтони (охирги намозда)» деди.