حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُخَفِّفُ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الْفَجْرِ حَتَّى إِنِّي لأَقُولُ هَلْ قَرَأَ فِيهِمَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ
Бизга Аҳмад ибн Абу Шуъайб ал-Ҳарроний ривоят қилди, бизга Зуҳайр ибн Муовия ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъид Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан, у Амрадан, у Оишадан ривоят қилди. У айтди: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бомдод намозидан олдинги икки ракъатни шунчалик енгил қилардиларки, мен ҳатто: ‹У иккисида Фаотиҳани ўқидиларми?› деб айтардим».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ فِي رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ { قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ } وَ { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } .
Бизга Яҳё ибн Маъин ривоят қилди, бизга Марвон ибн Муовия ривоят қилди, бизга Язид ибн Кайсон Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бомдоднинг икки ракъатида «Қул ё айюҳал кофирун» ва «Қул ҳуваллаҳу аҳад»ни ўқидилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنِي أَبُو زِيَادَةَ، عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ الْكِنْدِيُّ عَنْ بِلاَلٍ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُؤْذِنَهُ بِصَلاَةِ الْغَدَاةِ فَشَغَلَتْ عَائِشَةُ - رضى الله عنها - بِلاَلاً بِأَمْرٍ سَأَلَتْهُ عَنْهُ حَتَّى فَضَحَهُ الصُّبْحُ فَأَصْبَحَ جِدًّا قَالَ فَقَامَ بِلاَلٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلاَةِ وَتَابَعَ أَذَانَهُ فَلَمْ يَخْرُجْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا خَرَجَ صَلَّى بِالنَّاسِ وَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ شَغَلَتْهُ بِأَمْرٍ سَأَلَتْهُ عَنْهُ حَتَّى أَصْبَحَ جِدًّا وَأَنَّهُ أَبْطَأَ عَلَيْهِ بِالْخُرُوجِ فَقَالَ " إِنِّي كُنْتُ رَكَعْتُ رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَصْبَحْتَ جِدًّا . قَالَ " لَوْ أَصْبَحْتُ أَكْثَرَ مِمَّا أَصْبَحْتُ لَرَكَعْتُهُمَا وَأَحْسَنْتُهُمَا وَأَجْمَلْتُهُمَا " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Абул Муғира ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ало ривоят қилди, менга Абу Зиёда Убайдуллаҳ ибн Зиёд ал-Киндий Билолдан ривоят қилдики, у унга ривоят қилдики: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бомдод намозини билдириш учун келди. Оиша розияллаҳу анҳо Билолни ўзи сўраган бир нарса билан банд қилиб қўйди, ҳатто тонг ёришиб, кун анча ёруғ бўлди. Айтди: Билол туриб у кишига намозни билдирди ва азонини такрорлади, аммо Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқмадилар. Чиққанларида одамларга намоз ўқиб бердилар, у (Билол) Оиша ўзи сўраган бир нарса билан уни банд қилиб қўйганини, ҳатто кун анча ёришиб кетганини ва у кишининг чиқишлари кечикканини хабар берди. У киши: «Мен бомдоднинг икки ракъатини ўқиган эдим», дедилар. У: «Ё Расулуллаҳ, сизнинг чиқишингиз кун анча ёришганда бўлди», деди. У киши: «Агар мен ёришгандан ҳам кўпроқ ёришган пайтда чиқсам эди, барибир у икки ракъатни ўқирдим ва уларни яхши ва гўзал қилиб ўқирдим», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ الْمَدَنِيَّ - عَنِ ابْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ سِيْلاَنَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَدَعُوهُمَا وَإِنْ طَرَدَتْكُمُ الْخَيْلُ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Холид ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон — яъни Ибн Ишоқ ал-Маданий — Ибн Зайддан, у Ибн Сийлондан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У иккисини (бомдоднинг икки ракъатини) тарк қилманглар, гарчи отлиқлар сизларни қувиб юборса ҳам», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ، أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ كَثِيرًا، مِمَّا كَانَ يَقْرَأُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ بِـ { آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا } هَذِهِ الآيَةَ قَالَ هَذِهِ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى وَفِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ بِـ { آمَنَّا بِاللَّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ } .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Усмон ибн Ҳаким ривоят қилди, менга Саъид ибн Ясор Абдуллаҳ ибн Аббосдан хабар бердики: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бомдоднинг икки ракъатида кўпинча «Ааманнаа биллааҳи вамаа унзила илайнаа» ушбу оятни ўқирдилар. У айтди: Бу биринчи ракъатда эди, охирги ракъатда эса «Ааманнаа биллааҳи вашҳад би-аннаа муслимун»ни ўқирдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُمَرَ، - يَعْنِي ابْنَ مُوسَى - عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ { قُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ عَلَيْنَا } فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى وَفِي الرَّكْعَةِ الأُخْرَى بِهَذِهِ الآيَةِ { رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ } أَوْ { إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلاَ تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ } شَكَّ الدَّرَاوَرْدِيُّ .
Бизга Муҳаммад ибн Саббоҳ ибн Суфён ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Муҳаммад Усмон ибн Умардан — яъни Ибн Мусо — у Абул Ғайсдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бомдоднинг икки ракъатида биринчи ракъатда «Қул ааманнаа биллааҳи вамаа унзила алайнаа»ни ўқиганларини, охирги ракъатда эса ушбу оятни — «Раббанаа ааманнаа бимаа анзалта ваттабаънар Расула фактубнаа маъаш шооҳидийн» ёки «Иннаа арсалнаака бил-ҳаққи башийран ваназийран валаа тусъалу ан асъҳаабил жаҳийм»ни ўқиганларини эшитди. Даровардий шубҳа қилди.