حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنِي أَبُو زِيَادَةَ، عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ الْكِنْدِيُّ عَنْ بِلاَلٍ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُؤْذِنَهُ بِصَلاَةِ الْغَدَاةِ فَشَغَلَتْ عَائِشَةُ - رضى الله عنها - بِلاَلاً بِأَمْرٍ سَأَلَتْهُ عَنْهُ حَتَّى فَضَحَهُ الصُّبْحُ فَأَصْبَحَ جِدًّا قَالَ فَقَامَ بِلاَلٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلاَةِ وَتَابَعَ أَذَانَهُ فَلَمْ يَخْرُجْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا خَرَجَ صَلَّى بِالنَّاسِ وَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ شَغَلَتْهُ بِأَمْرٍ سَأَلَتْهُ عَنْهُ حَتَّى أَصْبَحَ جِدًّا وَأَنَّهُ أَبْطَأَ عَلَيْهِ بِالْخُرُوجِ فَقَالَ " إِنِّي كُنْتُ رَكَعْتُ رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَصْبَحْتَ جِدًّا . قَالَ " لَوْ أَصْبَحْتُ أَكْثَرَ مِمَّا أَصْبَحْتُ لَرَكَعْتُهُمَا وَأَحْسَنْتُهُمَا وَأَجْمَلْتُهُمَا " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Абул Муғира ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ало ривоят қилди, менга Абу Зиёда Убайдуллаҳ ибн Зиёд ал-Киндий Билолдан ривоят қилдики, у унга ривоят қилдики: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бомдод намозини билдириш учун келди. Оиша розияллаҳу анҳо Билолни ўзи сўраган бир нарса билан банд қилиб қўйди, ҳатто тонг ёришиб, кун анча ёруғ бўлди. Айтди: Билол туриб у кишига намозни билдирди ва азонини такрорлади, аммо Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқмадилар. Чиққанларида одамларга намоз ўқиб бердилар, у (Билол) Оиша ўзи сўраган бир нарса билан уни банд қилиб қўйганини, ҳатто кун анча ёришиб кетганини ва у кишининг чиқишлари кечикканини хабар берди. У киши: «Мен бомдоднинг икки ракъатини ўқиган эдим», дедилар. У: «Ё Расулуллаҳ, сизнинг чиқишингиз кун анча ёришганда бўлди», деди. У киши: «Агар мен ёришгандан ҳам кўпроқ ёришган пайтда чиқсам эди, барибир у икки ракъатни ўқирдим ва уларни яхши ва гўзал қилиб ўқирдим», дедилар.