حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الدِّمَشْقِيُّ أَبُو الْجُمَاهِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ مُصْعَبِ بْنِ ثَابِتِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ عَامَ الْفَتْحِ سَجْدَةً فَسَجَدَ النَّاسُ كُلُّهُمْ مِنْهُمُ الرَّاكِبُ وَالسَّاجِدُ فِي الأَرْضِ حَتَّى إِنَّ الرَّاكِبَ لَيَسْجُدُ عَلَى يَدِهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Усмон ад-Димашқий Абул-Жамоҳир ривоят қилди, бизга Абдулазиз — яъни Ибн Муҳаммад — ривоят қилди, у Мусъаб ибн Собит ибн Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам фатҳ йили бир саждани ўқидилар, одамларнинг барчаси сажда қилди, улардан отлиқ ҳам, ерда сажда қилувчи ҳам бор эди, ҳатто отлиқ қўлига сажда қилар эди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - الْمَعْنَى - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ عَلَيْنَا السُّورَةَ - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي غَيْرِ الصَّلاَةِ ثُمَّ اتَّفَقَا - فَيَسْجُدُ وَنَسْجُدُ مَعَهُ حَتَّى لاَ يَجِدُ أَحَدُنَا مَكَانًا لِمَوْضِعِ جَبْهَتِهِ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъид ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Аҳмад ибн Абу Шуъайб ривоят қилди, бизга Ибн Нумайр ривоят қилди — маъно бир — у Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилиб, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга сурани ўқир эдилар — Ибн Нумайр намоздан ташқарида деди, сўнг иккаласи мувофиқ келди — кейин сажда қилар эдилар, биз ҳам у зот билан сажда қилар эдик, ҳатто биримиз пешонасини қўйишга жой топа олмас эди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْفُرَاتِ أَبُو مَسْعُودٍ الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ عَلَيْنَا الْقُرْآنَ فَإِذَا مَرَّ بِالسَّجْدَةِ كَبَّرَ وَسَجَدَ وَسَجَدْنَا . قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَكَانَ الثَّوْرِيُّ يُعْجِبُهُ هَذَا الْحَدِيثُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ يُعْجِبُهُ لأَنَّهُ كَبَّرَ .
Бизга Аҳмад ибн ал-Фурот Абу Масъуд ар-Розий ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ хабар берди, бизга Абдуллаҳ ибн Умар хабар берди, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилиб, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга Қуръан ўқир эдилар, сажда оятига ўтганларида такбир айтиб сажда қилар эдилар, биз ҳам сажда қилар эдик. Абдурраззоқ деди: Саврийга бу ҳадис ёқар эди. Абу Довуд деди: Унга ёқиши такбир айтгани учун эди.