Одам бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Азрақ ибн Қайс бизга айтди: У деди: Биз Аҳвозда Ҳарурийя (хавориж)га қарши уруш қилар эдик. Мен дарё қирғоғида (турган) чогда, бир киши намоз ўқияётган эди, уловининг жилови қўлида эди. Улов уни (тортиб) тортиша бошлади, у эса унга эргаша бошлади — Шуъба деди: У Абу Барза Асламий эди. Хавориждан бир киши: ‹Аллаҳим, бу чолга (жазо) қил› дея бошлади. Чол (намоздан) қайтганида: ‹Мен сизнинг сўзингизни эшитдим. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан олти ғазот ёки етти ғазот ва саккиз (ғазот) қилдим, у зотнинг (Дийни) енгиллатишини кўрдим. Ва мен уловим билан (уни қувиб) қайтишим — уни ўрганган жойига қайтариб юбориб, (кейин) менга машаққат бўлишидан кўра — менга севимлироқдир›, деди.
Муҳаммад ибн Муқотил бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Юнус бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у Урвадан: У деди: Оиша деди: Қуёш тутилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб узун сурани ўқидилар, сўнг руку қилиб узун (қилдилар), сўнг бошини кўтариб бошқа сура билан бошладилар, сўнг руку қилдилар, ҳатто уни тугатиб сажда қилдилар. Сўнг иккинчисида ҳам шундай қилдилар, сўнг: «Албатта у икков Аллаҳнинг оятларидан икки оятдир. Буни кўрсангиз, сиздан (бу ҳол) кетказилгунча намоз ўқинглар. Мен мана шу ўрнимда менга ваъда қилинган ҳар нарсани кўрдим, ҳатто мен жаннатдан бир шингил (узум) олмоқчи бўлганимни кўрдим — сиз мени олдинга ўтаётганимни кўрган пайтда. Ва мен жаҳаннамни — бир қисми иккинчи қисмини эзаётганини — кўрдим, сиз мени орқага чекинаётганимни кўрган пайтда. Ва мен унда Амр ибн Луҳаййини кўрдим — у ‹саиба› (бутларга аталган туялар)ни қўйиб юборган (одат бошлаган) кишидир», дедилар.