حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ خَسَفَتِ الشَّمْسُ، فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَ سُورَةً طَوِيلَةً، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، ثُمَّ اسْتَفْتَحَ بِسُورَةٍ أُخْرَى، ثُمَّ رَكَعَ حَتَّى قَضَاهَا وَسَجَدَ، ثُمَّ فَعَلَ ذَلِكَ فِي الثَّانِيَةِ، ثُمَّ قَالَ " إِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ، فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَصَلُّوا حَتَّى يُفْرَجَ عَنْكُمْ، لَقَدْ رَأَيْتُ فِي مَقَامِي هَذَا كُلَّ شَىْءٍ وُعِدْتُهُ، حَتَّى لَقَدْ رَأَيْتُنِي أُرِيدُ أَنْ آخُذَ قِطْفًا مِنَ الْجَنَّةِ حِينَ رَأَيْتُمُونِي جَعَلْتُ أَتَقَدَّمُ، وَلَقَدْ رَأَيْتُ جَهَنَّمَ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا حِينَ رَأَيْتُمُونِي تَأَخَّرْتُ، وَرَأَيْتُ فِيهَا عَمْرَو بْنَ لُحَىٍّ وَهُوَ الَّذِي سَيَّبَ السَّوَائِبَ ".
Муҳаммад ибн Муқотил бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Юнус бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у Урвадан: У деди: Оиша деди: Қуёш тутилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб узун сурани ўқидилар, сўнг руку қилиб узун (қилдилар), сўнг бошини кўтариб бошқа сура билан бошладилар, сўнг руку қилдилар, ҳатто уни тугатиб сажда қилдилар. Сўнг иккинчисида ҳам шундай қилдилар, сўнг: «Албатта у икков Аллаҳнинг оятларидан икки оятдир. Буни кўрсангиз, сиздан (бу ҳол) кетказилгунча намоз ўқинглар. Мен мана шу ўрнимда менга ваъда қилинган ҳар нарсани кўрдим, ҳатто мен жаннатдан бир шингил (узум) олмоқчи бўлганимни кўрдим — сиз мени олдинга ўтаётганимни кўрган пайтда. Ва мен жаҳаннамни — бир қисми иккинчи қисмини эзаётганини — кўрдим, сиз мени орқага чекинаётганимни кўрган пайтда. Ва мен унда Амр ибн Луҳаййини кўрдим — у ‹саиба› (бутларга аталган туялар)ни қўйиб юборган (одат бошлаган) кишидир», дедилар.