باب مَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ إِذَا قَدِمَ مَكَّةَ، قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى بَيْتِهِ، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّفَا
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ،، ذَكَرْتُ لِعُرْوَةَ، قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ أَوَّلَ، شَىْءٍ بَدَأَ بِهِ حِينَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ تَوَضَّأَ، ثُمَّ طَافَ، ثُمَّ لَمْ تَكُنْ عُمْرَةً، ثُمَّ حَجَّ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ ـ رضى الله عنهما ـ مِثْلَهُ، ثُمَّ حَجَجْتُ مَعَ أَبِي الزُّبَيْرِ ـ رضى الله عنه ـ فَأَوَّلُ شَىْءٍ بَدَأَ بِهِ الطَّوَافُ، ثُمَّ رَأَيْتُ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارَ يَفْعَلُونَهُ، وَقَدْ أَخْبَرَتْنِي أُمِّي أَنَّهَا أَهَلَّتْ هِيَ وَأُخْتُهَا وَالزُّبَيْرُ وَفُلاَنٌ وَفُلاَنٌ بِعُمْرَةٍ، فَلَمَّا مَسَحُوا الرُّكْنَ حَلُّوا.
Асбағ бизга айтди, Ибн Ваҳбдан: Амр менга хабар берди, Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан: У деди: Мен Урвага (савол) зикр қилдим, у деди: Оиша розияллаҳу анҳо менга хабар берди-ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (Маккага) келганида биринчи бошлаган нарсаси — у таҳорат олди, сўнг тавоф қилди, сўнг у (тавоф) умра бўлмади (ҳаж тавофи эди). Сўнг Абу Бакр ва Умар розияллаҳу анҳума унинг мислидек ҳаж қилди. Сўнг мен отам Зубайр розияллаҳу анҳу билан ҳаж қилдим, биринчи бошлаган нарса(миз) — тавоф эди. Сўнг мен муҳожирлар ва Ансорни шундай қилаётганини кўрдим. Онам менга хабар берди-ки, у ва синглиси, Зубайр, фалончи ва фалончи умра билан талбия айтди. Улар Рукнни силагач (тавоф тугагач), (иҳромдан) чиқди.
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ،، ذَكَرْتُ لِعُرْوَةَ، قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ أَوَّلَ، شَىْءٍ بَدَأَ بِهِ حِينَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ تَوَضَّأَ، ثُمَّ طَافَ، ثُمَّ لَمْ تَكُنْ عُمْرَةً، ثُمَّ حَجَّ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ ـ رضى الله عنهما ـ مِثْلَهُ، ثُمَّ حَجَجْتُ مَعَ أَبِي الزُّبَيْرِ ـ رضى الله عنه ـ فَأَوَّلُ شَىْءٍ بَدَأَ بِهِ الطَّوَافُ، ثُمَّ رَأَيْتُ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارَ يَفْعَلُونَهُ، وَقَدْ أَخْبَرَتْنِي أُمِّي أَنَّهَا أَهَلَّتْ هِيَ وَأُخْتُهَا وَالزُّبَيْرُ وَفُلاَنٌ وَفُلاَنٌ بِعُمْرَةٍ، فَلَمَّا مَسَحُوا الرُّكْنَ حَلُّوا.
Асбағ бизга айтди, Ибн Ваҳбдан: Амр менга хабар берди, Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан: У деди: Мен Урвага (савол) зикр қилдим, у деди: Оиша розияллаҳу анҳо менга хабар берди-ки, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (Маккага) келганида биринчи бошлаган нарсаси — у таҳорат олди, сўнг тавоф қилди, сўнг у (тавоф) умра бўлмади (ҳаж тавофи эди). Сўнг Абу Бакр ва Умар розияллаҳу анҳума унинг мислидек ҳаж қилди. Сўнг мен отам Зубайр розияллаҳу анҳу билан ҳаж қилдим, биринчи бошлаган нарса(миз) — тавоф эди. Сўнг мен муҳожирлар ва Ансорни шундай қилаётганини кўрдим. Онам менга хабар берди-ки, у ва синглиси, Зубайр, фалончи ва фалончи умра билан талбия айтди. Улар Рукнни силагач (тавоф тугагач), (иҳромдан) чиқди.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَبُو ضَمْرَةَ، أَنَسٌ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا طَافَ فِي الْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ أَوَّلَ مَا يَقْدَمُ سَعَى ثَلاَثَةَ أَطْوَافٍ، وَمَشَى أَرْبَعَةً، ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ، ثُمَّ يَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ.
Иброҳим ибн Мунзир бизга айтди: Абу Замра Анас бизга айтди: Мусо ибн Уқба бизга айтди, Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳаж ёки умрада — биринчи келган пайтида — тавоф қилса, уч тавофни (шавтни) саъй қилар (югурар), тўртни (оддий) юрар, сўнг икки сажда (ракаат) қилар, сўнг Сафо билан Марва орасида тавоф қилар эди.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا طَافَ بِالْبَيْتِ الطَّوَافَ الأَوَّلَ يَخُبُّ ثَلاَثَةَ أَطْوَافٍ، وَيَمْشِي أَرْبَعَةً، وَأَنَّهُ كَانَ يَسْعَى بَطْنَ الْمَسِيلِ إِذَا طَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ.
Иброҳим ибн Мунзир бизга айтди: Анас ибн Иёз бизга айтди, Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Байтни биринчи тавоф қилса, уч тавофни (шавтни) югурар, тўртни (оддий) юрар эди, ва у Сафо билан Марва орасида тавоф қилса, сойлик ўртаси(масийл ичи)да саъй қилар (югурар) эди.