باب تَقْضِي الْحَائِضُ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا إِلاَّ الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ ، وَإِذَا سَعَى عَلَى غَيْرِ وُضُوءٍ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ قَدِمْتُ مَكَّةَ وَأَنَا حَائِضٌ، وَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ، وَلاَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، قَالَتْ فَشَكَوْتُ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " افْعَلِي كَمَا يَفْعَلُ الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لاَ تَطُوفِي بِالْبَيْتِ حَتَّى تَطْهُرِي ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Абдурраҳмон ибн Қосимдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Мен Маккага ҳайзли ҳолда келдим, Байтни ҳам, Сафо билан Марва орасини ҳам тавоф қилмадим. У деди: Мен буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга шикоят қилдим. У зот: «Ҳожи қилган нарсани қил, фақат поклангунингча Байтни тавоф қилма» дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ،. قَالَ وَقَالَ لِي خَلِيفَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حَبِيبٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَهَلَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم هُوَ وَأَصْحَابُهُ بِالْحَجِّ، وَلَيْسَ مَعَ أَحَدٍ مِنْهُمْ هَدْىٌ، غَيْرَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَطَلْحَةَ، وَقَدِمَ عَلِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ، وَمَعَهُ هَدْىٌ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم. فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَصْحَابَهُ أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً، وَيَطُوفُوا، ثُمَّ يُقَصِّرُوا وَيَحِلُّوا، إِلاَّ مَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْىُ، فَقَالُوا نَنْطَلِقُ إِلَى مِنًى، وَذَكَرُ أَحَدِنَا يَقْطُرُ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ، وَلَوْلاَ أَنَّ مَعِي الْهَدْىَ لأَحْلَلْتُ ". وَحَاضَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ فَنَسَكَتِ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا، غَيْرَ أَنَّهَا لَمْ تَطُفْ بِالْبَيْتِ، فَلَمَّا طَهُرَتْ طَافَتْ بِالْبَيْتِ. قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَنْطَلِقُونَ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ، وَأَنْطَلِقُ بِحَجٍّ فَأَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ أَنْ يَخْرُجَ مَعَهَا إِلَى التَّنْعِيمِ، فَاعْتَمَرَتْ بَعْدَ الْحَجِّ.
Муҳаммад ибн Мусанно бизга айтди: Абдулваҳҳоб бизга айтди. У деди: Менга Халифа ҳам айтди: Абдулваҳҳоб бизга айтди: Ҳабиб Муаллим бизга айтди, Атодан, у Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — у зот ва ашоблари — ҳаж билан талбия айтди, улардан ҳеч кимнинг ёнида ҳадя йўқ эди, фақат Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ва Талҳадан бошқа. Али Ямандан келди, унинг ёнида ҳадя бор эди. У: ‹Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам талбия айтган нарса билан талбия айтди› деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ашобларига уни (ҳажни) умра қилишни, тавоф қилишни, сўнг (соч)ни қисқартириб (иҳромдан) чиқишни буюрди — ёнида ҳадя бўлган кишидан бошқа. Улар: ‹Биз Минога — биримизнинг закари (жинсий аъзоси) томиб (янги яқинликдан) турган ҳолда — борамизми?› деди. Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етди, у зот: «Агар мен олдиндан билганимда — кейин билганимни — мен ҳадя келтирмас эдим. Агар менинг ёнимда ҳадя бўлмаганида, мен (иҳромдан) чиқар эдим» дедилар. Оиша розияллаҳу анҳо ҳайзли бўлди, у барча маносикларни бажарди, фақат Байтни тавоф қилмади. Поклангач, Байтни тавоф қилди. У: ‹Ё Расулуллаҳ, сизлар ҳаж ва умра билан қайтяпсиз, мен (фақат) ҳаж билан қайтяпман?› деди. У зот Абдурраҳмон ибн Абу Бакрни у билан Танъимга чиқишга буюрди, у (Оиша) ҳаждан кейин умра қилди.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ حَفْصَةَ، قَالَتْ كُنَّا نَمْنَعُ عَوَاتِقَنَا أَنْ يَخْرُجْنَ، فَقَدِمَتِ امْرَأَةٌ فَنَزَلَتْ قَصْرَ بَنِي خَلَفٍ، فَحَدَّثَتْ أَنْ أُخْتَهَا كَانَتْ تَحْتَ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثِنْتَىْ عَشْرَةَ غَزْوَةً، وَكَانَتْ أُخْتِي مَعَهُ فِي سِتِّ غَزَوَاتٍ، قَالَتْ كُنَّا نُدَاوِي الْكَلْمَى وَنَقُومُ عَلَى الْمَرْضَى. فَسَأَلَتْ أُخْتِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ هَلْ عَلَى إِحْدَانَا بَأْسٌ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهَا جِلْبَابٌ أَنْ لاَ تَخْرُجَ قَالَ " لِتُلْبِسْهَا صَاحِبَتُهَا مِنْ جِلْبَابِهَا، وَلْتَشْهَدِ الْخَيْرَ، وَدَعْوَةَ الْمُؤْمِنِينَ ". فَلَمَّا قَدِمَتْ أُمُّ عَطِيَّةَ ـ رضى الله عنها ـ سَأَلْنَهَا ـ أَوْ قَالَتْ سَأَلْنَاهَا ـ فَقَالَتْ وَكَانَتْ لاَ تَذْكُرُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ قَالَتْ بِأَبِي. فَقُلْنَا أَسَمِعْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كَذَا وَكَذَا قَالَتْ نَعَمْ بِأَبِي. فَقَالَ " لِتَخْرُجِ الْعَوَاتِقُ ذَوَاتُ الْخُدُورِ ـ أَوِ الْعَوَاتِقُ وَذَوَاتُ الْخُدُورِ ـ وَالْحُيَّضُ، فَيَشْهَدْنَ الْخَيْرَ، وَدَعْوَةَ الْمُسْلِمِينَ، وَيَعْتَزِلُ الْحُيَّضُ الْمُصَلَّى ". فَقُلْتُ الْحَائِضُ. فَقَالَتْ أَوَ لَيْسَ تَشْهَدُ عَرَفَةَ، وَتَشْهَدُ كَذَا وَتَشْهَدُ كَذَا
Муъаммал ибн Ҳишом бизга айтди: Исмоил бизга айтди, Айюбдан, у Ҳафсадан: У деди: Биз балогатга етган қизларимизни (ийдга) чиқишдан ман қилар эдик. Бир аёл келиб, Бану Халаф қасрига тушди ва: Синглиси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ашобларидан бир кишининг никоҳида бўлган — у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўн икки ғазотда (жангда) қатнашган, синглим у билан олти ғазотда бўлган — деб сўзлаб берди: ‹Биз ярали(жароҳатли)ларни даволар ва касалларни парвариш қилар эдик. Синглим Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради: ‹Биримизнинг жилбоби (устки кийими) бўлмаса, (ийдга) чиқмасликда унга бирор гуноҳ борми?› деди. У зот: ‹Ўртоги унга ўз жилбобидан кийдирсин, у яхшиликка ва мўминларнинг дуосига ҳозир бўлсин› дедилар›. Умму Атийя розияллаҳу анҳо келганида, улар ундан сўради — ёки у (Ҳафса): биз ундан сўради — деди. У (Умму Атийя) — у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни фақат ‹отам (фидо бўлсин)› деб (зикр қилар эди) — деди. Биз: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай-шундай деганини эшитдингизми?› дедик. У: ‹Ҳа, отам (фидо бўлсин)› деди. У зот: «Парда (ҳижоб) ортидаги балогатга етган қизлар — ёки: балогатга етган қизлар ва парда ортидагилар — ва ҳайзли (аёллар) чиқсин, улар яхшиликка ва мусулмонларнинг дуосига ҳозир бўлсин, ҳайзли(лар) мусаллодан четда (четланиб) турсин» дедилар. Мен: ‹Ҳайзли(лар)ми?› дедим. У: ‹Улар Арафага ҳозир бўлмайдими, фалон-фалонга ҳозир бўлмайдими (яъни ҳозир бўлади)?› деди.