حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ قَدِمْتُ مَكَّةَ وَأَنَا حَائِضٌ، وَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ، وَلاَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، قَالَتْ فَشَكَوْتُ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " افْعَلِي كَمَا يَفْعَلُ الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لاَ تَطُوفِي بِالْبَيْتِ حَتَّى تَطْهُرِي ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Абдурраҳмон ибн Қосимдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Мен Маккага ҳайзли ҳолда келдим, Байтни ҳам, Сафо билан Марва орасини ҳам тавоф қилмадим. У деди: Мен буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга шикоят қилдим. У зот: «Ҳожи қилган нарсани қил, фақат поклангунингча Байтни тавоф қилма» дедилар.