حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا، قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى عَائِشَةَ بِبَعْضِ هَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ عِنْدَ قَوْلِهِ " وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ " . " ثُمَّ حُجِّي وَاصْنَعِي مَا يَصْنَعُ الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لاَ تَطُوفِي بِالْبَيْتِ وَلاَ تُصَلِّي " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди: У деди: Бизга Яҳё ибн Саъийд ибн Журайждан ривоят қилди: У деди: Менга Абуз-Зубайр хабар бердики, у Жобирнинг шундай деганини эшитди: У деди: Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам Оишанинг ёнига кирдилар — бу қиссанинг бир қисми билан. У зот унинг: «Ва ҳаж билан иҳромга кир» деган сўзининг ёнида: «Сўнгра ҳаж қил ва ҳожининг қилганини қил, фақат Байтни тавоф қилма ва намоз ўқима», дедилар.