حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ الْمَسْجِدَ،، فَإِذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ جَالِسٌ إِلَى حُجْرَةِ عَائِشَةَ، وَإِذَا نَاسٌ يُصَلُّونَ فِي الْمَسْجِدِ صَلاَةَ الضُّحَى. قَالَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ صَلاَتِهِمْ. فَقَالَ بِدْعَةٌ. ثُمَّ قَالَ لَهُ كَمِ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَرْبَعً إِحْدَاهُنَّ فِي رَجَبٍ، فَكَرِهْنَا أَنْ نَرُدَّ عَلَيْهِ. قَالَ وَسَمِعْنَا اسْتِنَانَ، عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فِي الْحُجْرَةِ، فَقَالَ عُرْوَةُ يَا أُمَّاهُ، يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ. أَلاَ تَسْمَعِينَ مَا يَقُولُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ. قَالَتْ مَا يَقُولُ قَالَ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اعْتَمَرَ أَرْبَعَ عُمَرَاتٍ إِحْدَاهُنَّ فِي رَجَبٍ. قَالَتْ يَرْحَمُ اللَّهُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، مَا اعْتَمَرَ عُمْرَةً إِلاَّ وَهُوَ شَاهِدُهُ، وَمَا اعْتَمَرَ فِي رَجَبٍ قَطُّ.
Қутайба бизга айтди: Жарир бизга айтди, Мансурдан, у Мужоҳиддан: У деди: Мен ва Урва ибн Зубайр масжидга кирдик, қарасак Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳума Оишанинг ҳужрасига (яқин) ўтирган, ва одамлар масжидда зуҳо (чошгоҳ) намозини ўқияотган эди. У деди: Биз ундан уларнинг намози ҳақида сўради. У: ‹Бидъат› деди. Сўнг унга: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам неча марта умра қилди?› деди. У: ‹Тўрт, бири Ражабда› деди, биз унга рад (эътироз) қилишни ёқтирмадик. У деди: Биз ҳужрада уммул-мўминин Оишанинг мисвок ишлатаётганини (тиш тозалаётганини) эшитди. Урва: ‹Эй онажон, эй уммул-мўминин, Абу Абдурраҳмон нима деяотганини эшитмаяпсизми?› деди. У: ‹Нима деяпти?› деди. У: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тўрт умра қилди, бири Ражабда деяпти› деди. У: ‹Аллаҳ Абу Абдурраҳмонга раҳм қилсин, у (Набий) бирор умра қилмади-ки, илло у (Ибн Умар) унга ҳозир (гувоҳ) бўлган бўлсин. У (Набий) Ражабда ҳеч қачон умра қилмади› деди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ الْمَسْجِدَ،، فَإِذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ جَالِسٌ إِلَى حُجْرَةِ عَائِشَةَ، وَإِذَا نَاسٌ يُصَلُّونَ فِي الْمَسْجِدِ صَلاَةَ الضُّحَى. قَالَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ صَلاَتِهِمْ. فَقَالَ بِدْعَةٌ. ثُمَّ قَالَ لَهُ كَمِ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَرْبَعً إِحْدَاهُنَّ فِي رَجَبٍ، فَكَرِهْنَا أَنْ نَرُدَّ عَلَيْهِ. قَالَ وَسَمِعْنَا اسْتِنَانَ، عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فِي الْحُجْرَةِ، فَقَالَ عُرْوَةُ يَا أُمَّاهُ، يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ. أَلاَ تَسْمَعِينَ مَا يَقُولُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ. قَالَتْ مَا يَقُولُ قَالَ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اعْتَمَرَ أَرْبَعَ عُمَرَاتٍ إِحْدَاهُنَّ فِي رَجَبٍ. قَالَتْ يَرْحَمُ اللَّهُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، مَا اعْتَمَرَ عُمْرَةً إِلاَّ وَهُوَ شَاهِدُهُ، وَمَا اعْتَمَرَ فِي رَجَبٍ قَطُّ.
Қутайба бизга айтди: Жарир бизга айтди, Мансурдан, у Мужоҳиддан: У деди: Мен ва Урва ибн Зубайр масжидга кирдик, қарасак Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳума Оишанинг ҳужрасига (яқин) ўтирган, ва одамлар масжидда зуҳо (чошгоҳ) намозини ўқияотган эди. У деди: Биз ундан уларнинг намози ҳақида сўради. У: ‹Бидъат› деди. Сўнг унга: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам неча марта умра қилди?› деди. У: ‹Тўрт, бири Ражабда› деди, биз унга рад (эътироз) қилишни ёқтирмадик. У деди: Биз ҳужрада уммул-мўминин Оишанинг мисвок ишлатаётганини (тиш тозалаётганини) эшитди. Урва: ‹Эй онажон, эй уммул-мўминин, Абу Абдурраҳмон нима деяотганини эшитмаяпсизми?› деди. У: ‹Нима деяпти?› деди. У: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тўрт умра қилди, бири Ражабда деяпти› деди. У: ‹Аллаҳ Абу Абдурраҳмонга раҳм қилсин, у (Набий) бирор умра қилмади-ки, илло у (Ибн Умар) унга ҳозир (гувоҳ) бўлган бўлсин. У (Набий) Ражабда ҳеч қачон умра қилмади› деди.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَجَبٍ.
Абу Осим бизга айтди: Ибн Журайж бизга хабар берди: У деди: Ато менга хабар берди, Урва ибн Зубайрдан: У деди: Мен Оиша розияллаҳу анҳодан сўради, у: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ражабда умра қилмади› деди.
حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ حَسَّانٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، سَأَلْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ كَمِ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَرْبَعٌ عُمْرَةُ الْحُدَيْبِيَةِ فِي ذِي الْقَعْدَةِ، حَيْثُ صَدَّهُ الْمُشْرِكُونَ، وَعُمْرَةٌ مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ فِي ذِي الْقَعْدَةِ، حَيْثُ صَالَحَهُمْ، وَعُمْرَةُ الْجِعْرَانَةِ إِذْ قَسَمَ غَنِيمَةَ أُرَاهُ حُنَيْنٍ. قُلْتُ كَمْ حَجَّ قَالَ وَاحِدَةً.
Ҳассон ибн Ҳассон бизга айтди: Ҳаммом бизга айтди, Қатодадан: Мен Анас розияллаҳу анҳудан: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам неча марта умра қилди?› деб сўради. У: ‹Тўрт: Ҳудайбия умраси Зул-Қаъдада — мушриклар уни тўсган жойда; ва келгуси йили Зул-Қаъдада бир умра — улар билан сулҳ қилган жойда; ва Жиърона умраси — у (Набий) ўлжа(ғанимат)ни тақсимлаганида, мен Ҳунайн (ўлжаси) деб ўйлайман› деди. Мен: ‹У неча марта ҳаж қилди?› дедим. У: ‹Бир марта› деди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَيْثُ رَدُّوهُ، وَمِنَ الْقَابِلِ عُمْرَةَ الْحُدَيْبِيَةِ، وَعُمْرَةً فِي ذِي الْقَعْدَةِ وَعُمْرَةً مَعَ حَجَّتِهِ.
Абул-Валид Ҳишом ибн Абдул-Малик бизга айтди: Ҳаммом бизга айтди, Қатодадан: У деди: Мен Анас розияллаҳу анҳудан сўради, у: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам улар уни қайтарган жойда (Ҳудайбияда) умра қилди, ва келгуси йили Ҳудайбия умрасини (қазосини), ва Зул-Қаъдада бир умра, ва ҳажи билан бирга бир умра (қилди)› деди.
حَدَّثَنَا هُدْبَةُ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، وَقَالَ، اعْتَمَرَ أَرْبَعَ عُمَرٍ فِي ذِي الْقَعْدَةِ إِلاَّ الَّتِي اعْتَمَرَ مَعَ حَجَّتِهِ عُمْرَتَهُ مِنَ الْحُدَيْبِيَةِ، وَمِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ، وَمِنَ الْجِعْرَانَةِ، حَيْثُ قَسَمَ غَنَائِمَ حُنَيْنٍ، وَعُمْرَةً مَعَ حَجَّتِهِ.
Ҳудба бизга айтди: Ҳаммом бизга айтди ва у: ‹У (Набий) тўрт умрани — ҳажи билан бирга қилган умрасидан бошқасини — Зул-Қаъдада қилди: Ҳудайбия умраси, ва келгуси йили(ги)си, ва Жиърона(си) — у Ҳунайн ўлжаларини тақсимлаган жойда — ва ҳажи билан бирга бир умра› деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَأَلْتُ مَسْرُوقًا وَعَطَاءً وَمُجَاهِدًا. فَقَالُوا اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذِي الْقَعْدَةِ قَبْلَ أَنْ يَحُجَّ. وَقَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذِي الْقَعْدَةِ، قَبْلَ أَنْ يَحُجَّ مَرَّتَيْنِ.
Аҳмад ибн Усмон бизга айтди: Шурайҳ ибн Маслама бизга айтди: Иброҳим ибн Юсуф бизга айтди, отасидан, у Абу Ишоқдан: У деди: Мен Масруқ, Ато ва Мужоҳиддан сўради. Улар: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳаж қилишдан олдин Зул-Қаъдада умра қилди› деди. У деди: Мен Баро ибн Озиб розияллаҳу анҳумани шундай деганини эшитди: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳаж қилишдан олдин Зул-Қаъдада икки марта умра қилди›.