حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ حَسَّانٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، سَأَلْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ كَمِ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَرْبَعٌ عُمْرَةُ الْحُدَيْبِيَةِ فِي ذِي الْقَعْدَةِ، حَيْثُ صَدَّهُ الْمُشْرِكُونَ، وَعُمْرَةٌ مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ فِي ذِي الْقَعْدَةِ، حَيْثُ صَالَحَهُمْ، وَعُمْرَةُ الْجِعْرَانَةِ إِذْ قَسَمَ غَنِيمَةَ أُرَاهُ حُنَيْنٍ. قُلْتُ كَمْ حَجَّ قَالَ وَاحِدَةً.
Ҳассон ибн Ҳассон бизга айтди: Ҳаммом бизга айтди, Қатодадан: Мен Анас розияллаҳу анҳудан: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам неча марта умра қилди?› деб сўради. У: ‹Тўрт: Ҳудайбия умраси Зул-Қаъдада — мушриклар уни тўсган жойда; ва келгуси йили Зул-Қаъдада бир умра — улар билан сулҳ қилган жойда; ва Жиърона умраси — у (Набий) ўлжа(ғанимат)ни тақсимлаганида, мен Ҳунайн (ўлжаси) деб ўйлайман› деди. Мен: ‹У неча марта ҳаж қилди?› дедим. У: ‹Бир марта› деди.