باب إِثْمِ مَنْ ظَلَمَ شَيْئًا مِنَ الأَرْضِ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي طَلْحَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَمْرِو بْنِ سَهْلٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ زَيْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ ظَلَمَ مِنَ الأَرْضِ شَيْئًا طُوِّقَهُ مِنْ سَبْعِ أَرَضِينَ ".
Бизга Абулямон ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, у Зуҳрийдан, у деди: Менга Талҳа ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, Абдурроҳман ибн Амр ибн Саҳл унга хабар берди: Саид ибн Зайд (розияллаҳу анҳу) деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганини эшитдим: «Ким ердан бирор нарсани зулм билан олса, у (ер) етти ер(қатлами)дан унга (бўйинга) ўраладй (товони қилинади)».
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أُنَاسٍ خُصُومَةٌ، فَذَكَرَ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالَتْ يَا أَبَا سَلَمَةَ اجْتَنِبِ الأَرْضَ، فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ ظَلَمَ قِيدَ شِبْرٍ مِنَ الأَرْضِ طُوِّقَهُ مِنْ سَبْعِ أَرَضِينَ ".
Бизга Абу Маъмар ривоят қилди, бизга Абдулворис ривоят қилди, бизга Ҳусайн ривоят қилди, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у деди: Менга Муҳаммад ибн Иброҳим ривоят қилди, Абу Салама унга ривоят қилди: У билан баъзи одамлар орасида хусумат (низо) бор эди. У буни Оишага (розияллаҳу анҳо) зикр қилди. У деди: Эй Абу Салама, ердан (ҳақсиз даъводан) сақлан, чунки Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким ердан бир қарич миқдор (жой)ни зулм билан олса, у етти ер(қатлами)дан унга ўраладй», деган.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَخَذَ مِنَ الأَرْضِ شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ خُسِفَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَى سَبْعِ أَرَضِينَ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِخُرَاسَانَ فِي كِتَابِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، أَمْلاَهُ عَلَيْهِمْ بِالْبَصْرَةِ.
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Муборак ривоят қилди, бизга Мусо ибн Уқба ривоят қилди, у Солимдан, у отасидан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Ким ердан бирор нарсани ҳақсиз олса, Қиёмат куни у билан етти ер(қатлами)гача ерга ютилади». Абу Абдуллаҳ деди: Бу ҳадис Хуросонда Ибн Муборакнинг китобида йўқ, у уни Басрада уларга ёздирган (имло қилган).